Reka Vučjanka izvire na severnoj strani planine Kukavica, na oko 1100 metara nadmorske visine. Ova bistra i brza reka usekla je u stenje svoj kanjon dubine 300 metara. Vučjanka je dugačka 18 kilometara i ulazeći u dolinu uliva se u reku Veternicu. Njeno korito je puno vodopada, slapova i virova, od kojih su najpoznatiji Đokini virovi. Reka Vučjanka pripada crnomorskom slivu.
Vučjanka predstavlja pravi raj za kupače, međutim zbog svog planinskog toka, za kupališne aktivnosti je pogodna od jula do početka septembra. Jedna od blagodeti reke Vučjanke je i mekoća njene vode, zbog koje je krajem 19. i početkom 20. veka ovde i začeta tekstilna industrija. Osnivači prve fabrike tekstila u obližnjem mestu Vučju, prepoznali su prednosti vode iz te reke, zbog čije se mekoće od vune u vučjanskim pogonima dobijao štof izuzetnog kvaliteta.
Kanjon reke Vučjanke dugačak je oko 2 kilometara i ima pad od 300 metara, pa je zbog toga korito puno virova, vodopada i slapova.
U donjem delu kanjona, 1903. godine izgrađena je hidroelektrana Vučje, koja i dan danas proizvodi električnu energiju. Za izgradnju hidroelektrane bio je zaslužan profesor Đorđe Stanojević, rodonačelnik elektrifikacije u Kraljevini Srbiji. Hidroelektrana Vučje je druga po redu hidroelektrana izgrađena u Srbiji. Iznad hidrocentrale nalaze se Đokini virovi i predstavljaju pravu turističku atrakciju. U donjem delu toka, takođe postoje i brojne stare vodenice, koje i danas melju žito.
Đokini virovi predstavljaju niz kamenih lonaca, poređanih od najvećeg ka najmanjem. Nizvodno od hidroelektrane Vučje, nalazi se još jedan kameni lonac, pod nazivom Devkazan. Devkazan je po površini najveći kameni lonac u koritu reke Vučjanke.
Ukoliko želite da pročitate još tekstova o drugim rekama u Srbiji, kliknite ovde.
