Planina Javor se nalazi u jugozapadnoj Srbiji, na putu Ivanjica – Sjenica. Planina Javor je na tromeđi opština Nova Varoš, Sjenica i Ivanjica. Najviši vrh ove planine je Vasilin vrh sa 1.519 metara nadmorske visine. Nadmorska visina planine se kreće između 1300 и 1350 metara. U podnožju planine Javor se nalazi reka Uvac, pritoka Lima.
Planina Javor je obrasla listopadnom, bukovom šumom, dok sa njene južne strane rastu četinari. Bogata je pašnjacima, izvorima i potocima. Sve reke koje izviru na Javoru odlikuje čista i bistra voda, sa bogatim ribljim fondom. Neki od potoka i reka su: Bradića reka, Nošnica, Studena reka, Radevska reka, Lug, Duboki potok i tako dalje… Najviše ima potočne pastrmke. Planina Javor ima dinarski pravac pružanja i na njoj vlada umerena planinska klima. Pogodna je za lečenje bronhitisa i astme.
Na ovoj planini su vođeni ratovi 1804, 1876-1978 i 1912. godine. Sve do balkanskog rata 1912. godine, tu se nalazila srpsko-turska granica. Kod naselja Kušuće u podnožju planine Javor, Karađorđe je svojim ustancima gradio jaka utvrđenja i šančeve. Šančevi se i dan danas mogu prepoznati i nazivaju se Karađorđevi šančevi. Na Javoru se nalazi i spomenik velikom junaku Javorskog rata (1876-1878), Mihailu Iliću. Pored spomenika se nalazi i groblje srpskih vojnika izginulih na Kalipolju.
Legenda o planini Javor
Postoji legenda koja kaže da je ranjeni Boško Jugović sa Kosova polja krenuo na planinu Javor da vida rane. Znao je da se na planini mogu izlečiti i najveće bolesti njenim bistrim izvorima i lekovitim travama. Stigao je do brda iznad Ivanjice gde su ga lečili, ali mu nije bilo spasa. Prema legendi, sahranjen je upravo tu gde je i umro. Nekoliko vekova kasnije na tom mestu je podignuta crkva pod hladom devet hrastova, koje je posadio narod u spomen na sve Jugoviće.
Planina Javor je opevana u velikom broju narodnih pesama. Neke od tih pesama su „Oj livado rosna travo Javore“ i „Pod javorom selo što je“.
